Emniyet-Sen Lideri Faruk Sezer: ‘Mobbing ve baskı yok’ diyen palavra söylüyor

İZMİR – Son iki yıldır gündemden düşmeyen polis intiharları, TBMM’de tekraren soru önergelerine mevzu oldu. 2021 yılında resmi olmayan sayılara nazaran 109 polis çeşitli sebeplerle intihar ederken, 2020 yılına nazaran intihar sayısının ikiye katlanması dikkat çekti. Bu yılın daha birinci aylarında ise polis intiharlarının sayısı 30’u aşmasına karşın yetkililerden hala resmi bir açıklama gelmedi. Öte yandan Emniyet Teşkilatı içerisindeki mobbing ve amir baskısı argümanları da gündemdeki yerini koruyor. Kelam konusu tezleri ve intiharları araştıran isimlerden biri de Emniyet-Sen Genel Lideri Faruk Sezer.

Son olarak 17 Mart’ta çıkarılan atama ve yer değiştirme yönetmeliğine reaksiyon gösteren Sezer, birçok etrafın gayesi oldu. Sezer hakkında açıklama yapan Emniyet Genel Müdürlüğü, Sezer’in “mesnetsiz ithamlarla dezenformasyon” yapmaya çalıştığını belirterek kabahat duyurusunda bulundu. Birinci olarak Emniyet Teşkilatı içerisindeki ‘FETÖ’ baskısına karşı 2012 yılında kurulan Emniyet-Sen’in kapatılması için açılan evrak ise hala AYM’de.

Trabzon Polis Okulu’nda eğitim gören Sezer, daha sonra ülkenin dört bir yanında vazife yaptı. Meslek hayatı boyunca Trafik, İstihbarat ve TEM Şube hariç çabucak hemen tüm ünitelerde çalışan Sezer, şimdi polis okulunda eğitim gördüğü 1990’ların başından itibaren emniyet teşkilatında birçok uygulamada yanlışlıklar olduğunu gördüğünü lisana getiriyor.

‘MESLEĞİMİN BİRİNCİ ANINDAN İTİBAREN…’

Sezer’in daha o günlerde başlayan polis hakları savunuculuğu daha sonra ise kuruluşunda bile birçok mahzur çıkarılan Emniyet-Sen ile devam ediyor. Sezer, gördüklerini şöyle anlatıyor:

“Kendi memurunu, kendi çalışanını, kendi teşkilatını yüceltecek şeyleri değil de, güç duruma düşürecek şeyleri daha çok yaptıklarını gördüm. Adaletsizlikler, liyakatsizlikler ile kendi misyon alanında olmayan şeyleri, angarya tabir ettiğimiz misyonları üzerine almak zorunda olan bir teşkilat olduğunu gördüm. Bütün bunları gördükten sonra daha mesleğe başlamış yeni bir memurken aslında bu teşkilat için bir şeyler yapmak, bir ses çıkarabilmek gerekliliği olduğunu düşündüm. Mesleğimin birinci anından itibaren de bu aksaklıkları, bu yanlışları kendimce dillendirmeye, konuşmaya, yazmaya ve çözülebilecek bir durum var ise çözebilmeye odaklandım.”

Sezer ile Emniyet-Sen’in kuruluşunda neler yaşandığından bugüne kadar lisana getirilmemiş haksızlıkları, mobbing argümanlarını ve gündemden düşmeyen polis intiharlarını konuştuk.

‘BAŞKAN SEÇİLDİKTEN SONRA DÖRT SEFER MESLEKTEN ATILDIM’

Birinci olarak 2012 yılında kurulan ve sizin de idaresinde yer aldığınız Emniyet-Sen sürecine dönelim. Sendikanın kuruluş sürecinde ve sonrasında bir oldukça zorluk yaşandığı görülüyor. O süreci sizden dinleyebilir miyiz?

9 Kasım 2012 tarihinde yedi kişi emniyet teşkilatında birinci kez sendika kurmak için bildirimde bulunduk. Ankara Valiliği bildirimimizi müracaat üzere kıymetlendirerek hukuksuz bir formda almadı. Biz de kargo yoluyla bildirimimizi gönderdikten sonra yasal olarak resmen kurulmuş olduk. Daha sonra genel konseyimizi yapmak istedik. Ankara Valiliği yeniden “Böyle bir sendika yoktur, genel heyet yapamazlar” diye seçim heyetine itiraz etse de Ankara Vilayet Seçim Şurası Valiliği reddetti ve genel konseyimizi yapmamıza müsaade verdi. 2-3 Mart 2013 tarihinde genel şuramızı yaparak Türkiye’nin dört bir yanından gelen çalışan polislerin oy kullandığı bir genel heyette seçilmiş genel lider oldum. Natürel bunun üzerine bir buçuk ay sonra dört kere mesleğimizden atıldık. 2013 Mayıs ayında Ankara Valiliği sendikamızın kapatılması için dava açtı. Uzun ve meşakkatli bir süreçten sonra mahkemeyi kazandık lakin bu kez Yargıtay’da kazandığımız davayı kaybettirdiler. Ondan sonra bizim itiraz sürecimiz başladı ve şu an Anayasa Mahkemesi’nde itirazımızın görüşülmesini bekliyoruz.

‘SENDİKA KURMAK DİYE BİR CÜRÜM OLMADIĞINI TEKRAREN LİSANA GETİRDİK’

Hakkınızda açılan soruşturmalar sonucunda tekraren meslekten ihracınız kelam konusu oldu. Bugünden baktığınızda bu soruşturmaları ve verilen kararları nasıl değerlendiriyorsunuz?

Biz sendikayı kurduktan sonra öncelikle soruşturma açıldı. Açılan soruşturmaların hiçbirinde ne için soruşturma açtıkları yazmıyordu. Yalnızca on soru sormuşlardı. Bize sordukları bu soruların hangi soruşturmayla ilgili olduğunu, hangi husus ile yargılandığımızı açık bir formda tarafımıza bildirmelerini istediğimiz halde yapmadılar. Yani en baştan hukuksuz bir soruşturma geçirmiştik. Daha sonra vilayet disiplin konseyinde da Emniyet Örgütü Disiplin Tüzüğü’nün hiçbir unsurunda ‘sendika kurmak’ diye bir cürüm olmadığını, ne ile bizi yargıladıklarını, soruşturduklarını açıklamaları gerektiğini bildirdik.

Bizi atacak, mesleğimizden çıkartacak rastgele bir evrakları, kanıtları olmadığını kendileri de biliyordu. Buna karşın atmak için talimat almışlardı ve yetkisiz olmasına karşın İstanbul Vilayet Disiplin Şurası bizleri meslekten ihraç talebiyle Yüksek Disiplin Şurası’na sevk etti. Yüksek Disiplin Şurası’na gittiğimizde bizi hangi husustan atacaklarını, Emniyet Teşkilatı Disiplin Tüzüğü’nde ‘sendika kurmak’ diye bir cürüm olmadığını söylememize karşın yeniden meslekten atmak için talimat almış şahıslar olduğunu gördüğümüz Yüksek Disiplin Konseyi üyeleri tarafından dört sefer mesleğimizden atıldık.

‘HİÇBİR BASIN AÇIKLAMASI YAPMAMIŞ OLMAMIZA KARŞIN ‘BASIN AÇIKLAMASI YAPMAK’ HATASINDAN ATTILAR’

Meslekten atılmanıza münasebet olarak size ne sunuldu?

O tarihe kadar hiçbir basın açıklaması yapmamış olmamıza karşın ‘basın açıklaması yapmak’ hatasından meslekten attılar. ‘Sendikal faaliyette bulunmak’tan attılar. ‘Amirin buyruğunu yapmamakta ısrar etmek’ten meslekten attılar. ‘Mesleğin onur ve saygınlığını zedeleyici iş ve süreçlerde bulunmak’ diye bir kabahatten meslekten attılar. Yani sendika kurarak mesleğin onur ve saygınlığını zedeleyici iş yaptığımızı sav ettiler. Davaları kazandıkça tamamı bu dört unsurdan olmak üzere toplamda on sefer meslekten attılar.

‘KURUL ÜYELERİNE ‘BEN DÖNECEĞİM LAKİN SİZLER BURADA OLMAYACAKSINIZ’ DEMİŞTİM’

Birinci kez Yüksek Disiplin Heyeti’ne gittiğimde şura üyelerinin gözlerin içine bakarak “Bu teşkilat bizim. Bu unsurların hiçbiri benim atılmamı gerektirecek bir unsur değil. Ben hiçbir hata işlemedim. O sebepten davalarımı kazanıp geri döneceğime eminim. Fakat ben de döndüğümde sizler burada olamayacaksınız” dedim. İkinci kez Yüksek Disiplin Heyeti’ne atılmak için çıktığımda, heyet lideri olan Emniyet Genel Müdürü hariç herkes değişmişti. Genel müdüre “Görüyorum ki konsey üyelerinin hiçbiri burada değil, siz hariç” dediğimde genel müdür “Belki de bir dahakine ben de olmam” dedi. Gerçekten daha sonraki devirde de genel müdür oradan alınmıştı ve biz haksız bir halde atıldığımız mesleğimize geri dönmüştük.

Artık dönüp baktığımızda o heyet üyelerinin tamamı cezaevinde. Genel müdür olan kişi kızakta. Bize soruşturmalar açan muhakkiklerin tamamı meslekten atıldı, rütbeleri söküldü. Hatta sözümüzü alan memurlar bile şu an meslekte yok. Birçoğu ya cezaevinde ya firari. Ancak biz onurumuzla mesleğimize geri döndük, mesleğimizi ifa ettik. Onurumuzla de ben dahil birçok sendika kurucusu arkadaşım hakkımızla emekliye ayrıldık.

‘FETÖ BASKISINA KARŞI SES OLABİLMEK İÇİN SENDİKA ÇABASINA GİRİŞTİK’

Emniyet teşkilatı içerisinde ‘FETÖ’cü olduğu sav edilen polislerin kendinden olmayan meslektaşlarına birçok zorluk çıkardığı tekraren basına yansıdı. Sizin o periyotta karşılaştığınız ve unutamadığınız bir durum oldu mu?

Öncelikle belirtmem gerekir ki emniyet teşkilatında o periyot artık baskılar ayyuka çıkmıştı. Bütün stratejik şubeler bütün değerli üniteler bu yapı tarafından adeta istila edilmişti. Zati baktığınız vakit biz bu baskıya karşı bir ses olabilmek, bir nefes olabilmek için sendika kurma çabasına giriştik. Bilhassa 2007 yılı Cumhurbaşkanlığı Seçimi’nden ve 2010 Referandumu’ndan sonra emniyet teşkilatında istedikleri köşeyi kaptılar. Bizler gerek kendimize gerek arkadaşlarımıza karşı yapılmış bu sindirmeleri baskıları görüyorduk. Bir şeyler yapmak lazımdı zaten… Zira artık vazifesini yapmak isteyen polisler birçok maniyle karşılaşıyordu.

BİR GAZETEDE ‘MAOİST ERGENEKONCU’, BAŞKASINDA ‘PARALELCİ’

Şunu da belirteyim sendikamızı da ele geçirmeye çalışmışlardı. Lakin dirayetli duruşumuz ve onlara bu fırsatı vermememiz sayesinde başarısız oldular. O denli bir bel altı oynuyorlardı ki, bir yandan gazetecilere “Ergenekoncu” olduğumu manşet yaptırıyorlardı, bir yandan öteki gazetelere “sendikayı paralelciler kurdu” halinde dezenformasyon yapıyorlardı. Bir gazeteye bakıyordunuz “Faruk Sezer Maoist Ergenekoncu” öteki gazeteye bakıyordunuz “Faruk Sezer paralelci”. O zamanki sistemde iki farklı haberi de kendileri yapıyorlardı. Bunu nereden anlıyoruz; daha sonra bu haberleri yapan şahıslar FETÖ’den cezaevine girdiler. Lakin bilhassa benim dışardan gelen bu baskılara karşı dirayetli duruşum ve arkadaşlarımızın da inancı sayesinde sendikayı bunlara kaptırmadık ki, esasen sendikamızı Yargıtay’da kapatan üyeler de FETÖ üyesi olmaktan daha sonra mesleklerinden atıldı.

‘ANAYASA MAHKEMESİ KAPATMAYA ONAY VEREMİYOR ANCAK REDDEDEMİYOR DA’

Yeniden şu an belgenizin AYM’de olduğunu söylemiştiniz. Bu süreçte bir gelişme yaşandı mı?

Sendikamız Yargıtay tarafından bence ve hukuk bilen herkesçe görüleceği üzere haksız ve hukuksuz bir formda kapatıldıktan sonra Şubat 2018’de Anayasa Mahkemesi’ne ferdi müracaat hakkımı kullandım. Dört yıl iki aydır Anayasa Mahkemesi’nin karar vermesini bekliyoruz. Anladığım kadarıyla Anayasa Mahkemesi bu hukuksuz kapatmaya onay veremiyor. Zira çok bariz haklıyız. Fakat reddedemiyor da… Zira siyasi konjonktür gereği sümen altı edip yıllarca bekletecek herhalde. Lakin biz bu yıllarca beklemeye sessiz kalmayacağız. Kesinlikle bu mevzularla ilgili de etkinlikler yapacağız.

POLİS İNTİHARLARI: ‘NE YAZIK Kİ EN BÜYÜK DERDİM BU…’

Son devirde bilhassa gündemde olan bahislerden biri polis intiharları. 2020 yılına göre 2021 yılında 109 polis memuru intiharı ile bu sayı neredeyse iki katına çıkarak rekor kırdı. Bu yılın birinci aylarından bu yana intihar sayısı 30’ları aştı. Şu an resmi sayısı bilemiyoruz. Meslektaşlarınızın intiharlarını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Ne yazık ki en büyük derdim bu… Emniyet teşkilatında her yıl onlarca meslektaşımız canına kıymak suretiyle hayatını kaybediyor. Emniyet teşkilatının, canına kıyan her meslektaşımız için, “psikolojik meseleleri vardı, borcu vardı, gönül münasebeti vardı, ailevi sorunları vardı” üzere sebepler söylenilerek üstü kapatılıp unutulan büyük bir kederi var.

Ben daha mesleğin birinci başlarında iken çok yakın arkadaşımı bu biçimde kaybettim. Sonraki yıllar öteki arkadaşlarımızı, ağabeylerimizi bu yollarla kaybettik. Çok sevdiğim arkadaşımı, konutuma gelen, konutuna gittiğim arkadaşımı, birlikte güldüğümüz, birlikte üzüldüğümüz arkadaşımı, meslektaşımı bu yollarla kaybettim.

Basına yansıdığı formda gördüğünüz üzere; gerisinde mektuplar bırakıp “Şu kimseye hakkımı helal etmiyorum”, “Gencecik memurum hayallerim vardı, hayallerimi bitirdiler”, “Cenazeme şu hariç kimse gelmesin, teşkilattan kimse gelmesin” diye aslında sıkıntılarını ve neden bu yolu seçtiklerini anlatan iletilerle canına kıyanları gördük.

Kesinlikle canına kıyan bir kimsenin problemleri vardır. Fakat bizler bu teşkilata girerken sıhhat konseyinden tam teşekküllü hastaneden rapor alarak, hiçbir sıhhat sorunu olmadığı belgelenerek giriyoruz. Şayet bir hastalık olduysa bu teşkilatta oldu. Demek ki, bizi sıhhatimizi koruyacak halde çalıştırmadın, sıhhatimizi bozduğumuzu gördüysen de müdahale etmedin tahminen de… Her vakit dediğim bir şeyi söylüyorum, madem “psikolojik sorunu vardı” diye açıkça diyorsun, demek ki ruhsal problemli olduğunu biliyorsun, neden canına kıymadan evvel tedbir almadın? Madem borcu olduğunu biliyorsun ve daha evvel de borçtan canına kıyanlar olduğunu açıkladığına nazaran, canına kıyabilme ihtimali olan birisi olarak kabul edip neden tedbir almadın? Gönül bağı olduğunu biliyorsun, ailevi sorunları olduğunu biliyorsun, neden bir müdahalede bulunmadın? Neden canına kıydıktan sonra yani öldükten sonra yalnızca sebebi şu diye açıklayarak defteri kapattın?

İşte ben ömrüm yettiği surece bu soruları sormaya devam edeceğim. Bu soruları sordukça Emniyet Genel Müdürlüğü benimle uğraşıyor. Hata duyurularında bulunuyor, benim hakkımda basın açıklamaları yapıyor. Ancak onlar ne kadar yaparsa yapsın ben bu uğraşıma devam edeceğim. Bir gün sahiden bu meselelerin çözülebilmesi için adımlar atıldığını ve o adımların da başarılı sonuçlar almaya gerçek gittiğini görene kadar durmayacağım.

‘İNTİHARLARDA BARDAĞI TAŞIRAN SON DAMLALARA DEĞİL, BARDAĞI DOLDURAN DAMLALARA BAKMAMIZ LAZIM’

Birçok sebebi olabilir fakat bu intiharların en dikkat çeken sebebi sizce nedir? Yeniden intiharlara ait neler yapılmalı, ne üzere tedbirler alınmalı?

Kesinlikle bütün bu cana kıymaların sebepleri vardır, kesinlikle hakikaten son damla ruhsal sorun olabilir, sahiden son damla borç olabilir, sahiden son damla ailesiyle hengame olabilir, lakin bunların tamamı bardağı taşıran son damla. O bardağı dolduran damlalara bakmamız lazım diyorum her zaman… Pekala o bardağı dolduran damlalar nedir? Gördüğümüz, duyduğumuz, bize anlatılan şikâyetlerde okuduğumuzda anladığımız kadarıyla onlarca meseleden bahsediliyor. Çok çalışmaktan, baskıdan, sürgünden, yıllık müsaade bile kullandırılmadığından, herkesin tatil yaptığı devirde polisin iki kat fazla çalışmasından ve bunun karşılığında hiçbir nakdî bir geliri olmamasından. 160 saatte çalışsa 240 saatte çalışsa 300-400 saatte çalışsa ay başında ATM’ye kartı taktığında tıpkı maaşı alıyor. Polisler birçok şeyden şikâyetçi ve bütün bu şikâyetçi oldukları şeyler küçük küçük damlalar misali bardağı dolduruyor.

Yalnızca cana kıymaların tahlil teklifinden bahsetmiyorum, bütün meselelerin tahlili için Emniyet Teşkilatı Kanunu’nun günümüz kaidelerine uygun ergonomik ve insan odaklı olarak yine düzenlenmesi gerekmektedir. Polis Görev ve Salâhiyet Kanunu günümüz kaidelerine uygun yine güncellenmesi gerekmektedir. Teşkilatımızın çalışma saatleri kanunla belirlenerek köşeleri, kenarları, aşılacak çizgisi, sonu dahi kanunla belirlenecek formda, amire hiçbir yetki vermeyecek bir formda yine düzenlenmesi gerekmektedir. O vakit başta cana kıymalar olmak üzere birçok sorunun azaldığını hatta kaybolup gittiğini görebiliriz.

Tekrar birçok gelişmiş Avrupa ülkesinde ve Amerika’da olduğu üzere emniyet teşkilatı çalışanlarının rehabilitasyon merkezlerine kavuşturulması gerekmektedir.

‘BU TEŞKİLATTA KİM MOBBİNG YOKTUR DİYORSA PALAVRA SÖYLÜYOR’

İntiharların yanı sıra gündemden düşmeyen öbür bir mevzu da emniyet teşkilatı içerisindeki amir baskısı ve mobbing tezleri. Bu savlara ait ne söylenebilir? Sizlere ulaşan durum ve şikâyetler var mı?

Bu teşkilatta kim diyorsa ki mobbing yoktur, palavra söylüyor. Kim diyorsa ki bu teşkilatta baskı yoktur, palavra söylüyor. Kim diyorsa ki bu teşkilatta fazla çalıştığı için şikâyet eden polis yoktur, palavra söylüyor. Kim diyorsa ki bu teşkilatta haksızlık, liyakatsiz çalışma sistemi yoktur, palavra söylüyor. Mobbing ve baskı vardır ve artarak devam etmektedir.

Siz meslek hayatınızda mobbing olarak nitelendirebileceğiniz bir durum yaşadınız mı?

Ufak tefek olsa da karşılaştım. Lakin ben haklarını bilen bir beşerim. Zorbaların en çok korktuğu şey haklarını bilen insanlardır.

‘ÇALIŞMA KAİDELERİ DÜZELTİLMEZ İSE DAHA BERBAT HABERLER ALMA İHTİMALİMİZ VAR’

Birçok meslekte olduğu üzere emniyet teşkilatında da kanser, kalp krizi üzere uzun müddetli ağır gerilim sonucu ortaya çıkan hastalıkların ve ölümlerin sayısının bir oldukça fazla olduğunu birinci sefer siz gündeme getirdiniz. Bu noktadan hareketle ülkemizde polisin çalışma koşullarını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Geçen gün kendi toplumsal medya adresimden “Emniyet teşkilatında son beş yılda kaç emniyet vazifelisi kanserden, kalp krizinden, trafik kazasından hayatını kaybetti?” formunda sorular sordum. Ben bir sayı biliyorum ve benim bildiğim sayılar bana gelen kadar. Tahminen benim bildiğimden çok daha fazlası vardır. Lakin benim bildiğim sayı bile çok ürpertici oranlarda. Sayı vermek istemiyorum fakat şunu net bir halde söyleyebilirim ki emniyet teşkilatı çalışanları 24 yaşında da kalp krizi geçirip hayatını kaybedebiliyor, 54 yaşında kalp krizi geçirip hayatını kaybedebiliyor. Tekrar şunu söyleyebilirim ki yorgunluktan, çok çalışmaktan algısı bozulabiliyor trafik kazalarına sebebiyet verebiliyor. Şunu da belirteyim; çok sayıda genç yaşta kanserden ölen meslektaşlarımız var.

Bunun ana sebebinin çalışma koşullarının zorluğu olduğunu düşünüyorum. Hatta devamlı söylüyorum; emniyet teşkilatının sıkıntılarını bir bina olarak kabul edersek çalışma saatleri sorunu bu teşkilatın temelidir ve temeli günden güne çürüyor. Önümüzdeki yıllar meslektaşlarımızın çalışma kaideleri düzeltilmez ise daha berbat haberler alma ihtimalimiz ne yazık ki var.

‘ATAMA VE YER DEĞİŞTİRME MOBBİNG ARACI OLARAK KULLANILIYOR’

“Emniyet Hizmetleri Sınıfı Mensupları Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik” yayınlanmasının akabinde bu yönetmeliğe birinci reaksiyon gösterenlerden biri oldunuz. Hatta tepkilerinizin akabinde hakkınızda birçok ithamda bulunuldu. Yönetmeliği biraz daha ayrıntılı kıymetlendirebilir misiniz? Karşı çıktığınız noktalar neler?

Emniyet teşkilatında atama ve yer değiştirme birden fazla vakit memurun güç durumda kalmasına sebebiyet verecek formda sonuçlanıyor. Atama ve yer değiştirme birden fazla vakit bir mobbing aracı olarak kullanılıyor. Tekrar atama ve yer değiştirme birçok vakit memurun daha sıkıntı koşulda kalmasını isteyenlerce gerçekleştiriliyor. Memuru 30 yıl boyunca 3 buçuk yılda bir tayin görecek halde, ailesini nizamlı bir hayatını kuramayacak formda çalıştırmak neden? Neye nazaran belirleniyor bu yönetmelik? Neden atama ve yer değiştirme Emniyet Genel Müdürlüğü’nde oluşmuş üç beş kişinin belirlediği bir formda oluyor? Neden takdir haklarıyla yüz binlerce polisin oradan oraya tayini çıkarttırılıyor? Neden kurumsal bir yapıya kavuşturulmuyor? Biz adaletsiz olan bu yönetmeliğin değiştirilmesine ve tekrar kanunla belirlenen atama ve yer değiştirme kanunu ya da Emniyet Teşkilatı Kanunu içerisinde yer alacak bir husus olarak belirlenmesini istiyoruz. Bunun bir komite tarafından yapılmasını, puan sisteminin emniyet teşkilatına getirilmesini ve puana nazaran atama yapılarak herkes puanı ölçüsünde kendi belirleyeceği yere gidecek bir sistem istiyoruz.

‘BANA İLETİLEN MESELELERİ SORUYA ÇEVİRİP MESLEKTAŞLARIMDAN KARŞILIK İSTİYORUM’

Toplumsal medyada yaptığınız anketlere tekrar canlı yayınlara birçok iştirak oluyor. Polisin yaşadığı tüm sıkıntıları tahminen de birçok yetkiliden daha evvel görerek gündeme taşıyorsunuz. Polisin öncelikli talepleri neler ve ne yapılmalı?

Evet, son devirde kendi toplumsal medya adresim üzerinden çok sayıda anketler yapıyorum. Anketlere en az 2-3 bin kişi katılıyor. 8-10 bin kişinin katıldığı anketlerde oluyor. Burada emniyet teşkilatının bana iletilen meselelerini, genel bakış açısıyla değiştirip, soruya çevirip meslektaşlarımdan karşılık istiyorum.

Yeniden kendi hesabım üzerinden canlı yayınlar açıyorum. Binlerce meslektaşımız, meslektaşımızın eşleri, çocukları, anneleri, babaları canlı yayınlara katılıyor. Kendilerinin problemlerini dinliyoruz. Herkes kendi bakış açısından emniyet teşkilatını anlatıyor. Bir çocuk babasının polisliğinin kendisinden neler götürdüğünü, kendisine neler kattığını anlatıyor. Bir eş, polis olan eşinin evliliğine neler kattığını neler götürdüğünü anlatıyor. Bir baba, polis olan oğlunun ya da kızının ailesine neler kattığını neler götürdüğünü anlatıyor. Ben de bunları tahlil ediyorum. Kimilerini paylaşımlar olarak hesabımda paylaşıyorum, kimilerini soruya çevirip anket olarak soruyorum. Kimilerini da kendime saklıyorum.

‘HABER VE FORUM SİTESİ KURUYORUZ, EMEL MESLEKTAŞLARIMIZA YALNIZ OLMADIKLARINI GÖSTERMEK’

Fakat ehemmiyetle belirtmem gerekir ki şu an Polisin Sesi Platformu olarak bütün bu birikimimizi emniyet teşkilatı çalışanlarının yararlanabileceği bir hale getirmeye çalışıyoruz. Yani soruşturma açılanlar, sürgün tarihine gidenler, mobbinge uğradığını tez edenler, mobbinge uğradığını, dava açtığını ve davayı kazandığını söyleyenler, bütün bunları bir yerde toplamak için bir internet haber ve forum sitesi kuruyoruz. Forum kısmında polisler meslektaşlarımız kaygılarını yazacak tahliller arayacak, haber kısmında polislerle ilgili haberler, çıkan kanunlardaki polislerin sorumlulukları, çıkartılan genelgelerden, yönetmeliklerden polislerin ödevleri, alması gereken dersler ve kazanımları yer alacak.

Bütün bunların tahlil halinde yapılacağı bir haber sitesine çeviriyoruz. Ayrıyeten orada daha evvel kazanılmış emniyet belgeleri ile ilgili dava kararları olacak bir bilgi havuzu oluşturuyoruz. Türel takviye sağlıyoruz; ‘avukata sor’ butonu oluşturacağız. Sorun yaşayan polislerimiz sitemize girerek yaşadığı sorunu avukatımıza soracak ve avukatımızın kendisine izlemesi gereken yolu anlatacağı formunda bir dayanak vermeye çalışacağız. Buradaki gayemiz büsbütün meslektaşlarımıza yaşadığı problemlerde yalnız olmadıklarını birlikte hareket edebilirsek bu sıkıntıların tamamını çözebileceğimizi göstermek olacaktır.

‘TBMM’DE PROBLEMLERİ ARAŞTIRACAK BİR KOMİTE KURULSUN’

Son olarak kamuoyuna, yetkililere bir davetiniz var mı?

Biliyorsunuz Emniyet Genel Müdürlüğü hakkımda basın açıklaması yayınlayarak bana yönelik kabahat duyurusunda bulunmuştu. Halbuki ben emniyet teşkilatının meselelerini anlatmaktan diğer bir şey yapmadım. Hele ki içinde cürüm barındıran hiçbir şey söylemedim söylemem de. Esasen geçmişe yanlışsız bakarsak on yıldan bu yana tek sıkıntımın polis hakları savunuculuğu olduğunu, polis problemlerinin tahlili için bir şeyler yapmak gerektiğini anlatmak olduğunu ve bu sıkıntılar çözülür ise esasen susup köşeme kenara çekileceğimi beni takip eden birçok kişi bilir.

Ben buradan açık yüreklilikle söylüyorum; ya Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde emniyet teşkilatının problemlerini araştıracak bir komite kurulsun, ya İçişleri Bakanlığı nitekim tarafsız bir müfettiş heyeti atayarak teşkilatın sıkıntılarını araştırsın. Bu sıkıntılar ortaya çıkıp çözülene kadar tıpkı kararlılıkla devam edeceğimi ilan ediyorum.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.